Tarihî Türk Lehçelerinde Avlanmak için Kullanılan Aletler - Gökberk Onaran (Uluslararası Filoloji Bengü)
Dil, kültürün bir göstergesi ve taşıyıcısıdır. Bir milletin kültürünü anlamak ve yorumlamak için o milletin kaleme aldığı eserlere bakılmalıdır. Avcılık, ilk başlarda yaşamsal bir faaliyet olarak ortaya çıkmıştır. Türklerde de avcılık ilk başlarda bu amaçla ortaya çıkmış olmalıdır. Fakat daha sonraları Türklerde avcılık farklı bir hale bürünmüştür. Avcılık; bir spor olmuş, bir edebiyat türünün doğuşunu sağlamış en sonunda da bir kurum haline gelmiştir. Biz de Türklerde önemli bir gelenek halini almış avcılıktaki aletleri inceledik.Çalışmamızda Türklerin özel olarak kulladıkları av aletlerini tespit etmeye çalıştık. Bunun için Köktürk Türkçesinden başlayarak eski Uygur Türkçesi, Harezm Türkçesi, Kıpçak Türkçesi, Çağatay Türkçesi, Eski Anadolu Türkçesi ve Osmanlı Türkçesine ait doksan adet eseri taradık. Kamus-ı Türkî adlı eser için yeni kelimeler bulma yoluna gitmedik sadece önceki dönemlerde bulduğumuz kelimelerin bu eserde kullanılıp kullanılmadığına baktık. Taradığımız eserlerin dizin kısmını inceledik. Dizin kısmında kullanılan av aletlerini tespit ettik. Tespit ettiğimiz av aletlerinin diğer tarihî Türk dillerinde kullanılıp kullanılmadığını inceledik. Taradığımız metinlerde toplam yirmi beş farklı av aleti tespit ettik. Bu kelimeleri fonetik, semantik, leksik ve kökenbilgisi açısından inceledik ve tespitlerimizi ortaya koyduk.