تحلیل عوامل مهم در فرایند ساینده مسباره و مقایسه راهبردی با دیگر شیوه‌های آماده‌سازی سطوح جهت بهبود کیفیت رنگ‌آمیزی - احمد رحیمیان; فریبرز فروهنده; ولی پروانه (مطالعات در دنیای رنگ)
در این تحقیق از دو ساینده مسباره و ساچمه‌های ریز‌فولادی ‌(ساچمه‌زنی) استفاده شده است. هنگام استفاده از بلاست با ساینده مسباره روی سطح  فلزات باید چندین شاخص از جمله فاصله نازل با سطح قطعه، فشار هوای خروجی از کمپرسور و سرعت دست کاربر و نوع ساینده و اندازه آن در نظر گرفته شود. تغییر فاصله نازل مورد استفاده در این مطالعه شامل mm 200 و 150 ،100 بود. فشارهای مورد استفاده در این تحقیق شامل bar 6 و 5 ،4 بود. همچنین نوع مسباره مورد استفاده در این تحقیق با اندازه‌های mm 2- 5/0 می‌باشد. تعداد 9 آزمایش در این تحقیق با تغییر مولفه‌‌های فشار، فاصله و زاویه نازل تا سطح قطعه جهت حصول بهترین نتیجه مورد بررسی قرارگرفت و سپس بهترین حالت آن را با سرعت‌های مختلف (سرعت حرکت دست کاربر) ‌مجدد مورد آزمایش قرارگرفت. دراین آزمایش زبری سطح همه نمونه‌ها براساس‌‌‌‌‌ ISO 8503-1 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان دادکه تمامی نمونه‌ها پس از فرایند بلاست با ساینده مسباره افزایش زبری سطح را تجربه کردند. با این حال، نمونه (فشار bar 5، فاصله نازل mm 150و سرعت حرکت دست کاربر mm/s 180-200و زاویه 75-60 درجه نازل) بهترین حالت زبری سطح را دارد. در انتها قطعه‌‌ای که با ساینده مسباره تمیزکاری شده بود، با قطعه تمیزکاری شده توسط ساچمه فولادی‌ مقایسه شد. برای رنگ‌آمیزی سطح مقطع یک مترمربع با ساینده مسباره 8/1 کیلوگرم وبرای تمیزکاری با ساچمه فولادی 1/2 کیلوگرم رنگ مورد استفاده قرار گرفت. نتیجه این بود که در صورت رعایت عوامل مهم در بلاست با ساینده مسباره، مقدار رنگ مصرفی بسیار کمتر و چسبندگی رنگ بهتری نسبت به شات بلاست خواهیم داشت.