تبلیغات خلاف واقع در فقه امامیه و حقوق ایران؛ مسئولیت ها و راهکارها - Morteza Azizi Azizi; Bahram Taqipour (آموزه‌‌های فقه مدني)
تبلیغات خلاف واقع از طریق بیان اوصاف و نمایش غیرواقعی کالا و خدمات بوجود می آید که پیامدهای آن از جنبه های مختلف حقوقی قابل بررسی است. هدف از این مقاله بررسی این گونه تبلیغات در معاملات و مسئولیت ها و راه کارهای مقابله با آن در فقه امامیه و حقوق ایران است. فقها درباره مطلق تبلیغات در معامله حکم به جواز و اباحه داده اند، اما تبلیغی که خلاف واقع باشد و باعث خسارت به مصرف کننده شود را ضمان آور دانسته اند. برخی از فقها قائل به بطلان و برخی نیز قائل به فسخ اقدامات خلاف واقع در تبلیغات می باشند که موافقان و مخالفان برای هر کدام دیدگاهی ارائه شده است. این تحقیق به روش توصیفی و با تحلیل نظرات فقهی به این نتیجه رسید که اولا؛ مسئولیت نظارتی حکومت بر پایه مصلحت عامه یک تکلیف تعیین شده از جانب شرع است که راه اندازی نهاد حسبه و تسعیر به عنوان راهکاری فقهی در نظر گرفته می شود ثانیا، اوصاف خلاف واقع در تبلیغ اگر سبب فریب و تغریر مشتری شود معامله را باطل و مسئولیت تضامنی آن متوجه تولید کننده، عرضه کننده، سفارش دهنده کالا است. اما اگر صرفا به صورت آگهی ساده چاپی مطالب خلاف واقع منتشر شود ، حق فسخ برای زیان دیده خواهد بود.