کاربرد خیال در تربیت بر اساس مبانی صدرایی - سید مهدی میرهادی (پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی)
پیشنهاد اصولی برای استفاده از خیال در تربیت، هدف مقاله حاضر است. چیستی خیال، ماهیت تربیت، رابطه این دو با یکدیگر و اصول کاربرد خیال در تربیت، پرسش‌های اصلیِ در این پژوهش هستند. از روش تحلیل و استنتاج، برای تبیین موضوع استفاده شده است. ابداعات فلسفی ملاصدرا در اثبات عالم خیال متصل و تجرد خیال، که امکان اتحاد نفس با این صور را فراهم نموده، پیامدهای مهمی در تبیین تحولات نفس به‌عنوان موضوع اصلی تربیت، داشته است. علاوه بر آن حضور و نقش خیال در ظهور اراده‌ها و انجام اعمال، کسب معرفت، و شکل‌گیری هویت انسان‌ها، رابطه‌ای مهم و ماندگار میان خیال و امر تربیت فراهم آورده است. اصول چهارده‌گانه کاربرد خیال در تربیت، در سه بخش اصول عام، اصولی برای تربیت خود و اصولی برای تربیت دیگران، با هدف کمک به تقویت نقش خیال در حوزه تربیت، ارائه شده‌اند. اهمیت خیال، مدیریت خیال، مدیریت عواطف، نقد صور خیالی، گشودگی برای افق‌های جدید، الگودهی هویتی، زمینه‌سازی و ... از اصول پیشنهادی کاربرد خیال در تربیت هستند.