Międzynarodowa intryga. Szpiedzy pop i szykowne sekrety lat 60. - Fabio Cleto (Kwartalnik Filmowy)
Esej opowiada o tym, w jaki sposób Nowy Jork AD 1964 stał się sceną eksplozji campu. Na specyfikę tego czasu składała się ówczesna kultura wizualna, kult celebrytów, ostentacyjna konsumpcja, kwestie przemian w optyce gender, a także subkulturowa subwersja oraz zjawisko zawłaszczania i prób odzyskiwania campu przez różne grupy społeczne. Paradoksalną ekonomię „pop-tajności” połowy lat 60. określa złożona narracja przenikających się wzajem fenomenów trzech „ikon przetrwania” (Jamesa Bonda, Susan Sontag i Victora J. Banisa). Każda z nich jest w inny sposób ulokowana na spektrum kulturowej widzialności. Punkty na tym spektrum wyznacza po pierwsze ironiczne przywrócenie przez Bonda brytyjskiej wyższości (nad Ameryką) oraz ponowne nadanie przezeń znaczenia męskiemu spojrzeniu, po drugie, kobiece zakwestionowanie świętości wyższej kultury przez kamp Susan Sontag, a po trzecie, ambiwalentna strategia przetrwania realizowana przez gejowskiego tajnego agenta, Jackie’ego Holmesa, postać z powieści pulp pióra Victora J. Banisa. Te trzy formy campu reprezentują różnorodne, złożone sposoby wykorzystywania campu przez instytucje, intelektualistów, kobiety i gejów. Wykorzystania te wskazują zarówno na rywalizację, jak i na bliskość, która lokuje je na spektakularnej scenie kulturowej owego czasu, zaludnionej przez szpiegów z ich tajnymi intrygami.