Zmiany w stężeniach insulinopodobnych czynników wzrostu IGF-1 i IGF-2 i białek wiążących BP-2 i BP-3 w czasie leczenia ostrej białaczki limfoblastycznej - Maryna Krawczuk-Rybak; Anna Kitszel; Sławomir Wołczyński (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Cel pracy: Ocena dynamiki zmian w wartościach insulinopodobnych czynników wzrostu: IGF-1 i IGF-2 i białek wiążących: IGFBP-2 i IGFBP-3 w surowicy krwi dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną (ALL) w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Badania przeprowadzono w grupie 28 dzieci z ALL: w momencie rozpoznania (badanie I), po indukcji remisji i konsolidacji (badanie II) i po zakończeniu leczenia intensywnego (badanie III). Oznaczenia wartości IGF-1, IGF-2, IGFBP-2, IGFBP-3 w surowicy dokonano metodą radioimmunologiczną, porównano wartości bezwzględne i wyrażone w SD score (SDS). Wyniki: 1) w trakcie analizy zaobserwowano stopniowy wzrost wartości bezwzględnych IGF-1, IGF-2 i IGFBP-3 i obniżenie IGFBP-2. 2) IGF-1 SDS nie różniło się w poszczególnych etapach badania (I: -1,78∓0,9, II: -1,86∓1,36, III: -1,8∓0,83). IGF-2 SDS wzrosło z 0,06∓1,45 (I) do 0,64∓1,4 (II) i do 0,83∓2,01 (III). IGFBP-3 SDS wzrosło z -0,23∓2,23 (I) do 0,92∓1,95 (II) i do 1,76∓2,43 (III), IGFBP-2 SDS zmniejszyło się z 11,94∓9,42 (I) do 10,58∓7,37 (II) i do 7,90∓7,20 (III). 3) Stwierdzono dodatnią korelację między: a) IGF-1 a IGFBP-3 w momencie rozpoznania (r=0,58 p=0,0001), w badaniu II (r=0,69 p=0,0001) i w badaniu III (r=0,79 p=0,00001), b) IGF-1 a IGF-2 w badaniu I (r=0,57 p=0,00001) i w badaniu III (r=0,48 p= 0,01), c) IGF-2 a IGFBP3 w badaniu I (r=0,7 p=0,0004) i w badaniu III (r=0,64 p=0,003) oraz d) ujemną korelację między IGF-1 a IGFBP2 w badaniu I (r=0,38 p=0,02) i w badaniu III (r=0,43 p=0,02) Podsumowanie: Obniżone wartości IGF-1 i znacznie podwyższone IGFBP-2 w momencie rozpoznania i leczenia ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci sugerują ich rolę (a zwłaszcza IGFBP-2) w procesie leukemogenezy.