Paul'Ün Kutsadığı Tanrısal Bağ Olarak Gnostik Kutsal Evlilik - The Gnostic Holy Marriage as The Divine Tie was Blessed by Paul - Kürşat Akalın (Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi)
Tanrı İsa’nın başıdır, ruhsal seçilmişlerin başı İsa’dır, bedensel topluluk (kilise) olarak kadının başı da erkektir. Paul (Pavlus), tanrısal bağ hiyerarşisini şöylece açığa çıkartmaktadır: Tanrı, İsa, seçilmişler ve çağrılmışlar. Demiurgik ruhlu bedenseller, kutsal metinlere harfiyen bağlı kalırlar; cinsel arzularını tatmin etme deneyimi olarak, cinsel ilişkiyi tamamıyla tensel birleşmeler olarak görmektedirler. Cinsellik bedensellerin itibarlarını düşürdüğü için, cinsel ilişkiye girmek yerine zevkten uzak kalmayı denemek zorundadırlar. Ancak seçilmişler, ruhsal birleşme gizeminin sembolü olarak cinsel gücü anlamakta olduklarından; böylesine bir gizemi uygulamak için, tensel ilişkiye taban tabana zıt olan, tanrısal evliliğe katılmaktadırlar. Kutsal evlilikte erkekler seçilmişler ve kadınlar da çağrılmışlar olduğundan; demiurgik ruhlu her bedensel kadın olarak karakterize edilmiş, kadınların ruhsalların kendisine boyun eğmektedir. Kocalar ya da seçilmişler, kendi sevgilerini ifade etmek için suyla yıkanırlar, yani vaftiz olurlar. Seçilmişler, bedensel karılarının temizlenmesi ve arınması için, demiurgik ruhlu eşlerinin uğruna, özel bir vaftizi vekalet yoluyla yerine getirirler. Seçilmişlerin ulaştığı aynı kutsal isme kavuşmak için yerine getirilen vaftizle arınmaktadırlar. Suyla yıkanma tek kelimeyle bedenselleri tanrısal evliliğe hazırlayarak bütünlüğü ve mükemmelliği sağlayacaktır. Bu yolla, seçilmişler suyla yaptıkları banyoyla, demiurgik ruhluların bedenleriyle de ilgilenmektedirler. Bedenseller ve ruhsallar,  kainatın benzer elbiselerini giymiş ruhlar olmasına rağmen, şimdi artık kurtarılmış ruhlarla birlik olmakta, kendilerine ruhundan ruh ve bir beden veren hilekar ve alt tanrı demiurge’yi terk etmektedirler. Zifaf odasının dışında kalanlar olarak bedenseller tek başına ruhsal-tanrısal ışık diyarına (pleromaya) giremeyecekleri gibi, seçilmişlerin kendisi de bedensel eşleriyle birleşmedikleri sürece de ruhsal pleromik aleme katılamayacaklardır. Bu nedenle Paul, tensel arzuları taşıyan şehvet evliliğine karşı çıkmaktadır. Tanrısallıkla bağlantılı olarak, ruhsallar alıcıdır ve böylece kadını yani bedenseli alırlar, evlenecek kız olarak kadın da kutsal kocasına kavuşur. Demiurgik ruhlularla bağlantılı olarak, açıkça, ruhsallar faal bir rol üstlenmekte, bu ilişkiye dayanarak, ruhsal olan erkek (adam, koca) haline gelmekte ve bedenseli eşi olarak alarak onu kadını kılmaktadır. Paul, ruhsal erkekleri ve bedensel kadınları aslen aynı oluşun tarafı haline nasıl geldiğini tanımlayarak, bu nedenle kadının erkekten asla ayrılmaması gerektiğini öne sürmüştür.