Sen o Warszawie. Mitologizacja stolicy w komediach warszawskich - Monika Talarczyk-Gubała (Kwartalnik Filmowy)
Edgar Morin uważa, że w kulturze masowej rzadko trafiają się informacje, które nie byłyby przesycone substancją mitotwórczą. W przekonaniu autorki peerelowska komedia warszawska w aktywny sposób uczestniczyła w budowaniu mitu Warszawy. Do najciekawszych, a zarazem cechujących się najbogatszym ładunkiem symbolicznym, należą te komedie, które wizję miasta torturowanego wzięły w ironiczny cudzysłów. Równoczesne nawiązania do tradycji humoru okupacyjnego i prezentowanie jego uwspółcześnionej odmiany zabarwiły tę ironię intymnym, emocjonalnym stosunkiem do miasta. Można twierdzić, że komedia warszawska spełniała rolę quasi-rytuału, który próbuje odnowić więź z (niemal doszczętnie zburzonym w czasie II wojny światowej) miastem, wpisać Warszawę w przestrzenny aspekt tożsamości społecznej zarówno jej mieszkańców, jak i widzów z całego kraju.