بررسی ارتباط بین فرهنگ HSE و فرسودگی شغلی در کادر درمان بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی - Rasool Asgari; Mohammad Hajjar Tabar; َAmin Bagheri (بهداشت در عرصه)
زمینه و اهداف: سازمانها امروزه به این نتیجه مهم رسیده اند که عدم توجه جدی به HSE می تواند موجب افزایش نرخ حوادث و بیماریهای شغلی گردد. این پژوهش با هدف بررسی فرهنگ HSE و ارتباط آن با فرسودگی شغلی در میان کادر درمان بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی، بصورت مقطعی– میدانی بر روی 211 نفر از اعضای کادر درمان بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام گرفت. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ و پرسشنامه فرهنگ HSE استفاده شد. در نهایت با استفاده از نرم افزار ، SPSSداده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. رعایت ملاحضات اخلاقی در تمام مراحل اجرای مطالعه در نظر گرفته شد. یافته ها: یافته های این پژوهش حاکی از آن است که فرهنگ HSE با فرسودگی شغلی دارای همبستگی معنادار هستند (P<0/05). فرسودگی شغلی در کادر درمان در حد متوسط وجود داشت. همچنین مشخص شد که از بین ویژگیهای جمعیت شناختی سه متغیر سن، تحصیلات و میزان سابقه کار با فرهنگ HSE دارای رابطه معناداری هستند (P<0/05) ولی بر فرسودگی شغلی تاثیر معناداری ندارند (P>0/05). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که فرسودگی شغلی و مولفه های آن در کادر درمان در حد متوسط است و هر مقدار که سطح فرهنگ HSE افزایش یابد به همان میزان نیز فرسودگی شغلی کاهش پیدا میکند. بنابراین برنامه ریزی در جهت ارتقاء سطح فرهنگ HSE می تواند به کاهش فرسودگی شغلی کمک کند.