Udaru mózgu okiem kardiologa - Agnieszka Woronowicz-Chróściel; Jacek Antecki; Beata Wożakowska-Kapłon (Folia Cardiologica)
Udar mózgu, według definicji WHO, to zespół objawów charakteryzujący się nagłym, ogniskowym, a czasem również uogólnionym zaburzeniem czynności mózgu, którego objawy utrzymują się dłużej niż 24 godziny, spowodowany wyłącznie przyczynami naczyniowymi, związanymi z mózgowym przepływem krwi. Udar można również rozpoznać, kiedy objawy trwają krócej niż 24 godziny, ale w badaniach neuroobrazowychudokumentowano jednoznacznie ognisko niedokrwienne, a także w przypadku ustąpienia dolegliwości wskutek skutecznego leczenia przyczynowego. Stanowi trzecią pod względem częstości przyczynę zgonów w krajach wysoko rozwiniętych (po chorobach serca i nowotworach) i główną przyczynę niesprawności u osób dorosłych oraz drugą co do częstości przyczynę zespołów otępiennych. W praktyce klinicznej, w większości przypadków, możliwe jest określenie jedynie prawdopodobnej przyczyny zachorowania. Pomimo zastosowania powszechnie dostępnej diagnostyki, u około 25–30% pacjentów z udarem niedokrwiennym mózgu, jego przyczyna pozostaje nieznana. Kluczową rolę w diagnostyce udaru kardiogennego lub udaru kryptogennego odgrywa badanie echokardiograficzne: przezklatkowe i przezprzełykowe. Wczesne jego rozpoznanie i odpowiednie leczenie są niezbędne, aby nie dopuścić do nawrotu incydentu niedokrwiennego, który na ogół związany jest niepomyślnym rokowaniem.