Liturgia jako consummatio fidei - Marcel Mojzeš (Polonia Sacra)
W dzisiejszej konsumpcyjnej społeczności bardzo ważne jest rozumienie pojęcia consummatio (przez dwa „m”) nie jako skonsumowanie (łac. consumatio z jednym „m”), lecz jako dokonanie, dokończenie, wypełnienie. W osobie Jezusa Chrystusa, szczególnie w momencie Jego śmierci na krzyżu, poprzez consummatio wyrażone słowami samotnego Jezusa „consummatum est” (Jn 19, 30), w największej mierze objawiła się miłość Boga do człowieka. Małżeński aspekt tej miłości pokazuje św. Augustyn, kiedy krzyż Chrystusa porównuje do małżeńskiego łóżka Chrystusa Oblubieńca i Kościoła Oblubienicy. Autor artykułu wskazuje, iż consummatio fidei, które według Katechizmu Kościoła katolickiego polega na błogosławionym widzeniu Boga, nie jest zarezerwowane na wieczność, ponieważ szczytem kontemplacji jest widzenie Boga w swoim sercu, w bliźnim i w Kościele. Według św. Grzegorza z Nyssy doskonałość człowieka polega na nieustannym pragnieniu większego uczestnictwa w życiu Boga. Tak odbierane consummatio fidei prowadzi również do głębszego liturgicznego uwielbienia Boga.