Jak pisać podręczniki szkolne o Zagładzie? Na marginesie recenzji książki pt. Zrozumieć Holokaust - Robert Szuchta; Piotr Trojański (Zagłada Żydów)
W bieżącym numerze rocznika „Zagłada Żydów. Studia i Materiały” zamieszczona została obszerna i szczegółowa recenzja merytorycznej strony książki pióra dr. Adama Puławskiego. Z uwagi na charakter zarzutów postawionych w recenzji wydaje nam się, że już na wstępie naszej odpowiedzi warto podkreślić fakt, iż jej autor należy do kręgu tych historyków, którzy uważają, że tylko szczegółowe poznanie faktografii każdego, nawet epizodycznego, wydarzenia związanego z Zagładą pozwala o nim mówić i pisać. Jako osoby od wielu lat zajmujące się głównie w sposób praktyczny edukacją, której – jak wiadomo – zasadniczą częścią jest popularyzacja wiedzy historyków badaczy, pozwalamy sobie z tym stanowiskiem polemizować. Naszym zdaniem pisanie dla szerokiego odbiorcy, w tym podręczników szkolnych, wymaga podejścia innego niż naukowe, zastosowania zrozumiałego dla uczniów języka, dokonywania pewnych uogólnień i skrótów myślowych, na co wielu badaczy historyków nie potrafi się zdobyć. Ponadto uważamy, że narracja podręcznikowa, do której recenzowana książka się zalicza, rządzi się innymi prawami niż monografia naukowa. Dlatego wydaje się nam, że gros zarzutów postawionych w recenzji wynika z niezrozumienia przez jej autora specyfiki publikacji, jej przeznaczenia i odbiorcy, do którego jest ona adresowana.