بررسی خودکارآمدی شغلی و عوامل مرتبط با آن در تکنسین‌های فوریت پزشکی شهر قم سال 1403 - حمیدرضا زراعت خواه; لیلا قنبری افرا; حانیه ضیاءبخش (مجله دانشگاه علوم پزشکی سبزوار)
زمینه و هدف: تکنسین‌های فوریت پزشکی به‌عنوان حیاتی‌ترین عضو سیستم مراقبت‌های اورژانسی، تنش‌های شغلی متعددی را تجربه می‌کنند که می‌تواند بر کارایی و خودکارآمدی آن‌ها تأثیر‌گذار باشد؛ از این‌رو مطالعه حاضر با هدف بررسی خودکارآمدی شغلی در تکنسین‌های فوریت پزشکی و عوامل مرتبط با آن انجام شد.مواد و روشها: مطالعه حاضر به روش توصیفی- مقطعی بر روی 216 نفر از تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1403 انجام شده‌است. نمونه‌گیری به روش طبقه‌ای تصادفی انجامشد. برای تکمیل داده‌ها از پرسش‌نامههای اطلاعات جمعیت‌شناختی و شغلی و مقیاس خودکارآمدی شغلی استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل دادهها با کمک نرمافزار  spss23و با استفاده از آزمون‌های آنووا، تیتست مستقل و رگرسیون خطی انجامشد. سطح معنیداری کمتر از 05/0 درنظر گرفتهشد.یافتهها: متوسط سن شرکت‌کنندگان 34/6±26/32 سال بود و بیش از دوسوم آن‌ها شیفت در گردش داشتند. متوسط نمره خودکارآمدی تکنسین‌های فوریت پزشکی 49/7±4/97 به‌دستآمد. بر اساس نتایج حاصل از آزمون رگرسیون چندمتغیره، متغیرهای سن، وضعیت استخدام و سابقه کاری قریب 45 درصد از تغییرات واریانس خودکارآمدی شغلی تکنسین‌های فوریت پزشکی را تبیین میکند.نتیجه‌گیری: نتایج یافته‌های مطالعه حاضر نشان می‌دهد که خودکارآمدی شغلی تکنسین‌های فوریت پزشکی در سطح متوسط رو به بالا قرار دارد. همچنین افزایش سن موجب تضعیف خودکارآمدی شغلی می‌گردد و وضعیت استخدام رسمی و داشتن سابقه کار در همان رشته، باعث ارتقای خودکارآمدی شغلی می‌شود.