بررسی اثرات مولتی آنزیم ترکیبی (آلفاآمیلاز، سلولاز، زایلاناز و بتاگلوکاناز) بر فاکتورهای رشد و هضم ظاهری ماهی کپور معمولی (Cyprinuscarpio) - عاطفه کارآمد; علی شعبانی; حامد پاکنژاد; علی جافر (مجله بهره‌برداری و پرورش آبزیان)
با توجه به افزایش روز افزون استفاده اقلام گیاهی در جیره آبزیان میزان مواد ضد تغذیه‌ای جیره آبزیان افزایش یافته است. یکی از راه‌های کاهش اثرات مواد ضد تغذیه‌ای پلی‌ساکارید‌های غیر نشاسته‌ای، استفاده از مکمل‌های آنزیمی‌در خوراک آبزیان است. در مطالعه حاضر ابتدا حداقل مقدار مورد نیاز آنزیم‌های آلفاآمیلاز، سلولاز، زایلاناز و بتاگلوکاناز برای آرد گندم و سویا با روش تست قند میلر(Reducingsuger test) به دست آمد. ماهیان کپور با میانگین وزن اولیه 75/1±77/10 در 5 تیمار و 3 تکرار شامل جیره فاقد آنزیم (تیمار شاهد)، جیره حاوی آنزیم که بعد از ساخت بصورت اسپری به غذا اضافه شد (تیمار 1)، جیره حاوی آنزیم که 6 ساعت قبل از ساخت به سوبسترای آن اضافه شده(تیمار 2)،جیره حاوی آنزیم که 12 ساعت قبل از ساخت به سوبسترای آن اضافه شده(تیمار 3) و جیره حاوی آنزیم که 24 ساعت قبل از ساخت به سوبسترای آن اضافه شده(تیمار 4)، به مدت 60 روز با جیره‌های حاوی مولتی آنزیم تغذیه شد. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که میزان وزن کل در تیمار 3 (5/1±09/23) در مقایسه با تیمار شاهد (48/0±67/17) به طور معنی داری افزایش یافت (P≤0/05). همچنین بررسی‌های‌این آزمایش نشان داد استفاده از آنزیم ها موجب بهبود شاخص‌های رشد و ضریب تبدیل غذایی ماهی کپور معمولی می‌گردد(P≤0/05). در‌این مطالعه آنزیم‌ها در تیمار‌ 3 موجب افزایش هضم ظاهری پروتئین و چربی نسبت به شاهد شدند(P≤0/05).