Rosyjskie ustawodawstwo społeczne w Królestwie Polskim w latach 1832 - 1856 - Tomasz Demidowicz (Czasopismo Prawno-Historyczne)
Po stłumieniu powstania listopadowego 1830/1831 r. car Mikołaj I (1825 - 1855) uznał się za zwolnionego z przestrzegania liberalnej Konstytucji 1815 r., której był zagorzałym przeciwnikiem. Na podstawie wydania Statutu Organicznego z 14/26 II 1832 r. — nowy akt prawny o znaczeniu zasadniczym dla Królestwa — władze zaborcze przystąpiły do realizacji polityki tzw. „ostatecznej organizacji” Królestwa Polskiego. W jej ramach nie tylko podjęto reorganizację dotychczasowego zarządu, ale rozpoczęto i następnie kontynuowano szerokie prace kodyfikacyjne zmierzające docelowo do zatarcia odrębności prawnoadministracyjnej  Królestwa i zunifikowania go z Cesarstwem.