مروری بر کاربرد سامانه‌های ریزسیالشی در گوگردزدایی استخراجی از سوخت‌های مایع - علی حیدری; سلمان موحدی راد; محمدامین ثباتی (مجله مهندسی شیمی ایران)
توسعۀ فرایندهای گوگردزدایی غیرهیدروژنی، به‌دلیل کاهش هزینه های عملیاتی، یک ضرورت است. گوگردزدایی استخراجی یکی‌از مهمترین فرایندهای موفق غیرهیدروژنی در حذف ترکیبات مختلف گوگردی است. یکی‌از روش‌های تشدید فرایندهای شیمیایی، انجام آن فرایند در ابعاد کوچک (میلیمتر، میکرومتر و نانومتر) است که تحت عنوان فناوری ریزسیالش در سال‌های اخیر، محل توجه قرار گرفته‌است. با کاهش قطر هیدرودینامیکی تماس‌دهنده ها، نسبت سطح به حجم به‌طرز چشم‌گیری افزایش می یابد که این امر سبب بروز پدیده های جدیدی میشود. انجام فرایندهای استخراج در سامانه های ریزسیالشی منجربه تشدید فرایند استخراج می شود و زمان فرایند را به‌طرز چشم‌گیری کاهش می دهد و باعث کنترل‌پذیری آسانتر و ایمنتر شدن فرایند نیز می شود. راندمان یک دستگاه ریزسیالشی برای استخراج، به سطح در دسترس انتقال جرم و طول نفوذ بستگی دارد که این خود به نوع الگوی جریان دوفازی تشکیل‌شده بستگی دارد. تشکیل الگوهای مختلف به مشخصه‌هایی مانند خواص فیزیکی مایعات (چگالی، گران‌روی، کشش سطحی، ترشوندگی)، شرایط عملیاتی (سرعتهای جریان دوفاز، نسبت دبی فازها) و هندسۀ کانال (عرض، عمق، ساختار داخلی، ساختار ورودی) وابسته است. باتوجه‌به نتایج پژوهش ها، با افزایش طول کانال، زمان اقامت سیال افزایش می یابد که منجربه افزایش میزان گوگردزدایی می شود و با کاهش قطر کانال-  به‌دلیل افزایش سطح انتقال جرم- ضریب کلی انتقال جرم بهبود می یابد. با افزایش سرعت حلال و سوخت ازطرفی منجربه بهبود ضریب انتقال جرم حجمی میشود و ازطرف دیگر با افزایش سرعت، زمان اقامت سیال در میکروکانال کاهش می یابد که منجربه کاهش میزان گوگردزدایی می شود. در این مطالعه، پژوهش های مربوط ‌به گوگردزدایی استخراجی و مشخصه‌های مهم فرایندی در سامانه های ریزسیالشی بررسی شده‌است.