اثرات افزودن تفاله انار به جیره های حاوی منابع مختلف اسید چرب بر مصرف مواد مغذی و رفتار تغذیه ای گاوهای شیرده یک بار زایش هلشتاین - بهزاد اخلاقی; ابراهیم قاسمی; مسعود علیخانی; حسن رفیعی (پژوهش در نشخوارکنندگان)
سابقه و هدف: گاوهای یک بار زایش نسبت به چند‌بار زایش عموما به pH پایین، غلظت بیشتر اسیدهای چرب فرار و ایجاد اسیدوز شکمبه‌ای پس از زایش حساسیت بیشتری دارند که احتمالا به علت تفاوت در الگوی تغذیه‌ای و تنوع در مصرف مواد مغذی می‌باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی نسبت اسیدهای چرب امگا-6 و امگا-3 در جیره ها با یا بدون پوسته انار به عنوان یک منبع غنی از آنتی اکسیدان، بر مصرف مواد مغذی، رفتار تغذیه ای و جداسازی گاوهای یک بار زایش هلشتاین است. مواد و روش‌ها: گاوهای هلشتاین یک بار زایش (تعداد = 12) به طور تصادفی به یک طرح مربع لاتین با ترتیب فاکتوریل 2×2 از تیمارها تقسیم شدند. هر دوره 28 روز با 21 روز عادت دهی به جیره و 7 روز برای جمع آوری داده و نمونه ها به طول انجامید. جیره (5/1 درصد ماده خشک) حاوی چربی کلسیمی روغن ماهی (CaFO) یا چربی پالم (PAF) همراه با پوسته انار (+PP، 7/8 درصد ماده خشک) یا بدون پوسته انار (–PP) بود. یافته‌ها: برای گاوهای تیمار PAF، مصرف کربوهیدرات های غیرالیافی و چربی بالاتر از تیمار CaFO بود. همچنین مصرف ماده خشک، انرژی، ماده آلی، پروتئین، الیاف نامحلول در شوینده خنثی، کربوهیدرات های غیرالیافی و چربی در گاوهای مصرف کننده جیره های +PP نسبت به گاوهای –PP بالاتر بود. مصرف ذرات باقیمانده بر الک 8 میلی متر، سینی، peNDF8 در گاوهای تیمار +PP نسبت به تیمار –PP بالاتر بود. گاوهای تغذیه شده با تیمار PAF نسبت به CaFO زمان نشخوار کمتری بر اساس دقیقه بر کیلوگرم الیاف شوینده خنثی، peNDF8 و peNDF1.18 مصرفی داشتند. همچنین گاوهای تیمار PAF زمان جویدن کمتری بر اساس دقیقه بر کیلوگرم peNDF8 و peNDF1.18 مصرفی نسبت به تیمار CaFO داشتند. در گاوهای تیمار –PP نسبت به تیمار +PP جداسازی بر علیه قطعات بلند و peNDF1.18 و به نفع ذرات متوسط بیشتر بود. گاوهای تیمار –PP تعداد دفعات مصرف خوراک بیشتر و طول و فاصله هر وعده مصرف خوراک کمتر داشتند. زمان نشخوار و جویدن بر اساس دقیقه بر کیلوگرم peNDF1.18 مصرفی در گاوهای تیمار –PP کمتر از تیمار +PP بود. نتیجه‌گیری: در شرایط این آزمایش و در گاوهای یک بار زایش، گاوهای مصرف کننده PAF زمان جویدن و نشخوار کمتری بر اساس دقیقه بر کیلوگرم peNDF مصرفی نسبت به تیمار CaFO داشت اما رفتار جداسازی و الگوی خوردن تحت تاثیر قرار نگرفت. افزودن پوسته انار باعث افزایش مصرف مواد مغذی، کاهش جداسازی بر علیه قطعات بلند و الیاف جیره، و همچنین کاهش تعداد وعده‌ها و افزایش مدت زمان هر وعده مصرف خوراک گردید.