Valdimar Jóhannsson’ın Kuzu (2021) filminde farklılığın yitimi ve kurban bunalımı - Emre Aşılıoğlu; Şefik Özcan (ARTS: Artuklu Sanat ve Beşeri Bilimler Dergisi)

(untitled)
Bu makale, Valdimar Jóhannsson’un yönetmenliğini ve senaristliğini yaptığı Kuzu (2021) filmini, Fransız antropolog ve filozof René Girard’ın Şiddet ve Kutsal adlı eserindeki kavramlardan yola çıkarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. İzlanda’da izole bir çiftlikte yaşayan Maria ve Ingvar çiftinin bir kuzuyu evlat edinmelerini konu alan film, doğa ve insan ilişkilerini, cinsiyet rollerini ve kayıp temalarını işler. Folk horror türünde değer-lendirilebilecek unsurlar barındıran film, pastoral ve karanlık atmosferiyle izleyiciye estetik ve duygusal bir deneyim sunar. Girard’ın kuramlarına göre, filmdeki şiddet ve kutsal arasındaki ilişki belirgindir; filmde Ada isimli kuzu, masumiyetin sembolü olarak belli noktalarda teolojik anlamlar barındırırken aynı zamanda bir yer değiştirmecenin nesne-nedeni olarak, yani bir arzu-nesnesi olarak da işlev görür. Ada’nın doğaüstü bir gücün sembolü oluşu, Pan’ın ortaya çıkışıyla açığa çıkar. Makale, Kuzu filmini Girard’ın şiddet ve kutsal kuramları bağlamında analiz ederken, aynı zamanda folk horror türünün özelliklerini ve filmin Freudyen ve Lacancı psikanalitik açıdan incelenebilir yönlerini de ortaya koymaktadır.