کاهش اضطراب نوشتن به زبان ژاپنی، به عنوان زبان دوم، از طریق بازخورد برخط همتایان. - زینب شکرآبی (پژوهش‌های زبان‌شناختی در زبان‌های خارجی)
نگارش به زبان دوم، از سخت‌ترین مهارت‌ها در فراگیری زبان دوم است که اغلب باعث می‌شود، زبان‌آموزان اضطراب شدیدی را تجربه کنند. اضطراب مربوطه می‌تواند، به طور جدی، ظرفیت یادگیرنده را برای برقراری ارتباط بین ایده‌ها و انجام تکالیف نوشتاری مختل کند .با توجه به این مهم، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر بازخورد برخط همتایان، بر اضطراب نوشتن به زبان ژاپنی، به عنوان زبان دوم، در زبان‌آموزان ایرانی می‌پردازد. این مطالعه، بهطور خاص، اثر بازخورد همتایان را بر اضطراب شناختی، جسمانی و رفتار اجتنابی در مراحل مختلف فرآیند نوشتن و محیط‌های مختلف، از جمله: امتحان، خانه، کلاس‌های حضوری و کلاس‌های برخط بررسی می‌کند. در این پژوهش، ۴۶ دانشجوی ایرانی، (شامل: ۲۱ نفر دانشجوی سطح متوسط و ۲۵ نفر دانشجوی سطح پیشرفته) به مدت شش هفته، به‌صورت هفتگی، انشاهایی نوشتند و بازخورد برخط همتایان خود را دریافت کردند. داده‌ها، قبل و بعد از انجام آزمایش، با استفاده از پرسشنامۀ اضطراب نوشتن به زبان دوم و یک پرسشنامۀ باز جمع‌آوری شد. تحلیل‌های کمی و کیفی نشان دادند که پس از دریافت بازخورد همتایان، اضطراب شناختی و اجتنابی به‌طور قابل ‌توجهی کاهش یافت؛ اگرچه اضطراب جسمانی همچنان به قوت خود باقی ماند. همچنین، نتایج نشان داد که منابع اضطراب، بسته به مرحلۀ نوشتن و محیط تغییر می‌کنند و نیاز به مداخلۀ مناسب را می‌طلبد. پژوهش حاضر به درک چگونگی کاهش اضطراب نوشتن به زبان دوم، به ویژه در محیط یادگیری برخط، از طریق بازخورد همتایان کمک می‌کند.