Pan Proust i jego służąca - Joanna Wojnicka (Kwartalnik Filmowy)
Analiza filmu Percy’ego Adlona z 1981 r., inspirowanego wspomnieniami gosposi Prousta, Céleste Albaret. Wojnicka mówi, że film Adlona to przede wszystkim opowieść o poświęceniu dla literatury. Przyjmując relację Céleste za podstawę filmowej fabuły, Adlon czyni z Prousta postać fascynującą i enigmatyczną. Proces tworzenia i pisania książki kryje w sobie tajemnicę, ponieważ ukrycie postaci Prousta pod postacią Céleste sprawia, że powieściopisarz zostaje odsunięty na drugi plan. Jest to zabieg świadomy. Wojnicka pisze, że Adlon okazał się tak subtelnym fanem Prousta, iż zrezygnował z biografii i ograniczył się do legendy Prousta. Tę legendę stworzyły wspomnienia Céleste.