DİADOKHİ ARASINDAKİ MÜCADELENİN İSKENDER İMPARATORLUĞUNA OLAN ETKİLERİ - Kadir Özal (Tarih ve Tarihçi)
MÖ 356 yılında Pella’da doğan Büyük İskender babası II. Philippos’un ölümü üzerine MÖ 336 yılında Makedonya tahtına oturdu. Onun dünya ideali tüm ulusları tek bir çatı altında birleştirerek evrensel bir imparatorluk kurmaktı. Zira bu uğurda aralıksız seferlere çıkması, nice zaferlerle adını tarihe yazdırması ve almış olduğu kararlarla imparatorluğunu yeniden inşa etmesi ideallerine ne denli sadık bir komutan olduğunu bizlere göstermektedir. Fakat Büyük İskender’in MÖ 323 yılında Babil’deki ani ölümü kendisi gibi bu üstün idealini de sonsuzluğa karıştırmıştır. Nitekim 13 yıllık hükümdarlığı esnasında Yakındoğu’nun hemen hemen tamamını egemenliği altına olan bu şanlı komutanın imparatorluğu; arkasında bir halef bırakmadığından dolayı hızlı bir çöküş evresine girmiştir. Gerçekten de bu çöküntünün en temel nedeni İskender’in bizzat kendi generalleri olmak suretiyle her birinin sahip olduğu güç istenci ve haris duyguları idi. İskender’in ölümü üzerine generaller tüm İmparatorluğu satraplıklara böldü, satraplıkların yönetimine kendilerini atadılar ve nihayetinde hırslarının bir gereği olarak birbirlerine düşmanlık beslediler. Öyle ki bugün müttefik gibi görünen generaller düşmanlarını ortadan kaldırdıktan sonra birbirlerinin egemenliklerini tehdit etmeye başlamış, aralarında yaşanan kanlı savaşlar İmparatorluğu uçuruma sürüklemiş ve Argeandai hanedanlığının son üyelerinin de öldürülmesiyle İskender’in mirası tamamen son bulmuştur.