زیبایی‌شناسی مبتنی بر عناصر بیانی در قرآن کریم - سید مصطفی احمدپناه; لیلا قاسمی; طاهره چالدره; کتایون فلاحی (مطالعات زبانی و بلاغی)
زیبایی‌شناسی از مباحث بنیادین و اساسی است که پیدایش آن به زمان افلاطون و پیش از او بازمی‌گردد و تا امروز نیز با آرای متفکران و صاحب‌نظران معاصر غربی و اسلامی، به حیات خود ادامه داده است. وجه تمایز قرآن کریم به‌عنوان متنی فراگیر و درهم‌تنیده، شیوة بلاغی اعجازآمیز آن است. این وجه تمایز را در هر سوره از قرآن و نیز هر آیة آن که هریک سبک بلاغی اعجاب‌برانگیز خود را دارد، آشکارا مشاهده می‌کنیم. هدف این مقاله بررسی عناصر بیانی از حیث زیبایی‌شناسی در قرآن کریم است؛ زیرا عناصر بیانی، این امکان را به ما می‌دهد که تجربه کنیم و تجربیاتمان را مستند سازیم. روش انجام این پژوهش، توصیفی-تحلیلی است. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد عناصر بیانی در تمامی سوره‌های قرآن کریم از هم جدایی‌ناپذیرند و همة سوره‌ها در یک پیکر قرار گرفته‌اند و برای تبیین اندیشه و پیام‏های سوره‌های قرآن، باید ویژگی‏های هنری- ادبی را در کنار ویژگی‏های موضوعی- فکری مدّنظر داشت.