مروری بر اثرات تانیک اسید به عنوان بازدارنده‌ی خوردگی بر روی سطوح فلزی مختلف - پریسا نقادیان مقدم; رضا امینی; پونه کاردر; بهرام رمضان زاده (مطالعات در دنیای رنگ)
یکی از روش‌‌های حفاظت از خوردگی در محیط‌‌های مختلف استفاده از بازدارنده‌‌های خوردگی می‌‌باشد. این مواد به طریق فیزیکی، شیمیایی و یا هر دو جذب مناطق فعال سطح می‌‌شوند و از انحلال فلز جلوگیری می‌‌کنند. برخی از بازدارنده‌‌ها نظیر نیترات‌‌ها و کرومات‌‌ها از جمله ترکیباتی می‌‌باشند که به طور گسترده‌‌ای برای این منظور مورد استفاده قرار گرفته‌‌اند و نتایج مطلوبی را ایجاد نموده‌‌اند. اما امروزه استفاده از این ترکیبات به دلیل سمیت بالا و مشکلات زیست‌محیطی محدود و در بسیاری از موارد ممنوع شده است. در این راستا استفاده از بازدارنده‌‌های سبز یکی از روش‌‌های جایگزین ترکیبات سمی محسوب می‌‌گردد که به دلیل سازگاری با محیط‌زیست و ارزان بودن در سال‌‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. اسید تانیک یک بازدارنده طبیعی، غیر‌سمی و سازگار با محیط‌زیست است، این ماده با توجه به شرایط محیط جذب سطح می‌‌شود و از خوردگی آن جلوگیری می‌‌کند. در این مقاله مروری، خلاصه‌‌ای از مطالعات صورت گرفته بر روی کاربردهای این ترکیب شیمیایی که شامل استفاده به عنوان بازدارنده‌‌ خوردگی، مبدل زنگ و رنگدانه‌‌ ضد‌خوردگی است گزارش شده است. نتایج تحقیقات نشان می‌‌دهد که در رفتار بازدارندگی اسید تانیک عواملی هم‌‌چون pH محیط، یون‌‌های مهاجم و نوع فلز تأثیرگذارند و این ترکیب باعث افزایش مقاومت به خوردگی در شرایط مختلف می‌‌شود. استفاده از این ماده به عنوان مبدل زنگ، سطح زنگ‌‌زده فلز را تبدیل به یک لایه‌‌ حفاظتی پایدار بدون عارضه می‌‌کند. هم‌‌چنین استفاده از رنگدانه‌‌ ترکیبی اسید تانیک و فلزاتی نظیر روی در ساختار پوشش باعث بهبود محافظت از خوردگی و خواص چسبندگی پوشش می‌‌شود.