Prawo cywilne PRL - Zbigniew Radwański (Czasopismo Prawno-Historyczne)
Druga wojna światowa zastała Polskę w toku prowadzonych prac nad unifikacją jej prawa prywatnego. Działalność ta koncentrowała się w Komisji Kodyfikacyjnej Rzeczypospolitej Polskiej powołanej ustawą z 3 czerwca 1919 r. Jej zasługi w tworzeniu polskiego systemu prawnego są niezaprzeczalne. Przygotowała ona szereg podstawowych aktów ustawodawczych wyróżniających się wysokim poziomem prawniczym, które uzyskały uznanie w kraju i za granicą. Do owoców jej działalności należy zaliczyć także projekty nie całkiem jeszcze ukończone lub nie zrealizowane w okresie międzywojennym. W czasie tym doprowadzono do unifikacji całej obszernej dziedziny stosunków gospodarczych w szerokim tego słowa znaczeniu. Znalazło to wyraz w szczególności w wydaniu: kodeksu zobowiązań, kodeksu handlowego, prawa wekslowego i prawa czekowego, prawa patentowego, ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz prawa autorskiego. Natomiast nie zdołano przeprowadzić unifikacji prawa rodzinnego, rzeczowego i spadkowego. W dziedzinach tych obowiązywały nadal prawa państw zaborczych, nieznacznie tylko zmodyfikowane (tzw. prawa dzielnicowe).