سپر انسانی و چالش‌های پیش‌ روی آن با نگاهی به اصل تناسب در حقوق بین‌الملل بشردوستانه با تأکید بر حمله سال 2023-2024 اسرائیل به غزه - طاهر قلندری شمامی; مهین سبحانی (Majallah-i Huqūqī-i Biyn/al-milalī-i)
سپر انسانی در مخاصمات مسلحانه، موضوع مباحثات بسیاری بوده و در چارچوب اخلاق و حقوق بین‌الملل، معضل اخلاقی به وجود آورده است. استفاده از افراد یا گروه‌های غیرنظامی، شیوه‌ای از حفاظت از اهداف نظامی است که طی قرن‌ها مورد استفاده بوده اما در دنیای معاصر با ظهور جنگ مدرن، این مفهوم مورد توجه بیشتری قرار گرفته است. اصل تفکیک بین غیرنظامیان و نظامیان بیان می‌دارد که تنها باید اهداف و افراد نظامی مورد هدف قرار گیرند و نمی‌توان افراد و اموال غیرنظامی را مستقیماً مورد هدف قرار داد. در کنار این اصل، اصل تناسب، تحت شرایطی خاص، ایراد خسارت جانبی و اتفاقی به غیرنظامیان را مجاز می‌داند؛ به این معنا که مزیت نظامی پیش‌بینی‌شده از حمله نباید در مقایسه با آسیب مورد انتظار به غیرنظامیان، ارزش کمتری داشته باشد. برخورد رعایت اصل تناسب و سپر انسانی می‌تواند چالش‌های دشواری را در مقابل فرماندهان نظامی قرار دهد. با توجه به اصل تناسب و در مقابل آن، ضرورت حفاظت از غیرنظامیان در مخاصمات مسلحانه، این تحقیق، ضمن تفکیک بین سپر انسانی داوطلبانه و غیرداوطلبانه، به‌ این نتیجه میرسد که در تمام انواع سپر انسانی نیز بتوان اصل تناسب را نیز اعمال کرد. در صورتی که در ارزیابی تناسب، خسارات مورد انتظار به سپر انسانی در مقایسه با مزیت نظامی پیش‌بینی‌شده، واجد وصف بیش ‌از حد نباشد، میتوان به هدف نظامی محافظت‌شده با سپر انسانی حمله کرد.