The Status of the Cognition and the Qur’an in Comparison with the Reason in the Thought of Ibn Sina - Shamsollah Seraj; Hasan Rahbar (آموزه‌‌های فلسفه اسلامي)
این جستارْ پژوهشی است دربارة صحت و سقم مدعای مشهور در باب اینکه نظام معرفتی‌ِ ابن‌سینا صرفاً عقلانی محض است. نگارندگان با بررسی آثار ابن‌سینا مدعی‌اند که بر خلاف آنچه در جامعة علمی، ابن‌سینا را فیلسوفی صرفاً عقل‌گرا و برهان‌محور می‌دانند، او صرفاً به لحاظ روش‌شناسی تکیه بر عقل و برهان را روش حقیقی فلسفه می‌داند اما از حیث معرفت‌شناختی و ارزش‌شناختی، نه تنها عرفان و شریعت را رد نمی‌کند، بلکه برای آن جایگاهی مهم قائل است. بنابراین مدعای مشهور تنها از جنبة روش‌شناختی آن تأیید می‌گردد اما از حیث جنبه‌های معرفتی و ارزش‌شناختی، به هیچ وجه پذیرفتنی نیست، چه ابن‌سینا بر مباحث عملی و عرفانی و نیز شرع مقدس و آموزه‌های وحیانی تأکید می‌کند. همچنین این باور که ابن‌سینا در اواخر عمر به سوی عرفان و حکمت عملی گرایش یافته است، با مباحث عملی و عرفانی‌ِ طرح‌شده در نخستین کتاب‌هایش، متعارض می‌نماید.