Kur’ân-ı Kerîm’de Sıfatın İşlevi ve Manaya Katkısı - Mehmet Zeki Doğan (İslami İlimler Dergisi)
Kur’ân-ı Kerîm’i doğru okumak ve anlamak için Arapçanın temel kurallarını belirleyen nahiv ilmini iyi bilmek gerekir. Zira nahiv ilmi bilinmeden belâgat ve fesâhat gibi birçok yönden mu‘ciz olan Kur’ân’ın tam anlaşılması mümkün değildir. Bundan dolayı âlimler, nahiv ilminin temel kurallarını ortaya koymuşlardır. Böylece nahiv ilmi, Kur’ân’ın anlaşılmasında daha ilk dönemlerden itibaren önemli bir konuma sahip olmuş ve bu alanda filolojik nitelikli birçok müstakil tefsir çalışması yapılmıştır. Nahiv ilminin en önemli konularından biri sıfattır. Çünkü sıfatın cümle içerisindeki konumu ve manaya katkısı gibi önemli birçok işlevi bulunmaktadır. Sıfatın cümle içerisindeki bu önemli işlevleri, Kur’ân’ın doğru anlaşılmasında da büyük bir role sahip olmaktadır. Zira Kur’ân-ı Kerîm’i anlamada sıfatın tahsîs, tavdîh, medh, zem, te’kîd, terahhum, mübâlağa, taʻmîm ve tafsîl gibi pek çok işlevi vardır. Kur’ân’ı anlamada sıfatın söz konusu önemli işlevlerinden dolayı çalışmamızda öncelikle sıfat kavramına kısaca temas edilmiştir. Ardından sıfatın temel hükümleri ve sıfatın çeşitleri ele alınmıştır. Daha sonra da Kur’ân-ı Kerîm’i anlamada sıfatın tahsîs, tavdîh, medh, zem, te’kîd, terahhum, mübâlağa, taʻmîm ve tafsîl gibi önemli işlevleri ele alınmıştır.