Idiom gitary klasycznej – analiza pojęcia w kontekście wyzwań współczesnego repertuaru - Marcin KUŹNIAR (Edukacja Muzyczna)
Określenie „idiom gitary klasycznej” szeroko stosowane jest w celu intuicyjnego sklasyfikowania zestawu cech kojarzonych z tym instrumentem. Funkcjonuje na zasadzie skrótu myślowego, a odnosi się do ogólnie pojętej specyfiki instrumentu. Intuicja często prowadzi w tym kontekście do korzeni iberyjskich oraz latynoamerykańskiej muzyki popularnej. Każda epoka przynosi jednak nowe zdobycze w zakresie praktyki wykonawczej oraz percepcji instrumentu, poszerzając definicję idiomu. Współczesne kompozycje wymagają ciągłej reewaluacji tego, co wydaje się „naturalne” i predestynowane do wykonania na gitarze. W niniejszym artykule autor prezentuje historię tworzenia się pojęcia „idiom gitarowy”; zestawia rozbieżne interpretacje znaczenia tego terminu; wskazuje czynniki konieczne w celu określenia kompozycji jako idiomatycznej; konstruuje syntetyczną definicję idiomatyczności oraz odpowiada na pytanie: czy wobec niezgodności interpretacji oraz ciągłego rozrastania się zakresu ram znaczeniowych idiomu gitarowego należy całkowicie porzucić jego zastosowanie? W tym celu zestawia spojrzenia współczesnych badaczy i artystów oraz dokonuje analizy kompozycji muzyki nowej, będących kamieniami milowymi w rozwoju idiomatycznego potencjału gitary.