بررسی تأثیر عوامل استرس‌زای چالش‌برانگیز و بازدارنده بر رفتار نوآورانۀ کارکنان با نقش میانجی‌گری دلبستگی شغلی - عباسعلی رستگار; هوشمند باقری قره بلاغ; راضیه زکویی (پژوهش‌های روانشناختی در مدیریت)
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر عوامل استرس‌زای چالش‌برانگیز و بازدارنده بر رفتار نوآورانۀ کارکنان با نقش میانجی‌گری دلبستگی شغلی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی- همبستگی است. جامعۀ آماری شامل کلیۀ کارکنان شرکت صنعتی زال ایرانیان در تهران به تعداد 400 نفر است. با بهره‌گیری از جدول مورگان، 196 نفر به شیوۀ نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور سنجش رفتار نوآورانه از پرسش‏نامۀ استاندارد کانتر (2009)، دلبستگی شغلی از پرسش‏نامۀ شاوفلی (2017) و عوامل استرس‌زای چالش‌برانگیز و بازدارنده از پرسش‏نامۀ سان و همکاران (2006، 2022) بهره گرفته شد. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده، از مدل معادلات ساختاری و دو نرم‌افزار SPSS و PLS استفاده شده است که شامل تحلیل عاملی تأییدی، مدل‌های ساختاری تجزیه‌ و تحلیل مسیر و رگرسیون چندگانه است. نتایج پژوهش نشان داد عوامل استرس‌‏زای چالش‌برانگیز بر دلبستگی شغلی تأثیری مثبت و معنادار و عوامل استرسزای بازدارنده بر دلبستگی شغلی تأثیری منفی و معنادار دارند. عوامل استرس‌زای چالش‌برانگیز بر رفتار نوآورانۀ کارکنان تأثیر مثبت و عوامل استرس‌زای بازدارنده بر رفتار نوآورانۀ کارکنان تأثیر منفی دارند. افزون بر این، دلبستگی شغلی بر رفتار نوآورانه تأثیری مثبت و معنادار دارد. در نهایت، دلبستگی شغلی رابطۀ بین عوامل استرسزای چالشبرانگیز و بازدارنده و رفتار نوآورانه را میانجیگری می‌کند.