Strategiczne kierunki rozwoju społeczno-gospodarczego Polski Wschodniej do roku 2020 w kontekście programowania polityki spójności na lata 2014–2020 - Piotr Hajduga (Barometr Regionalny)
Wobec postępujących współcześnie procesów globalnego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturowego, a także zwiększonej konkurencji na świecie, skuteczną obroną przed marginalizacją regionów najsłabiej rozwiniętych powinno być budowanie konkurencyjności na bazie ich endogennych, „miękkich”, intelektualnych zasobów lokalnego środowiska z uwzględnieniem uwarunkowań zewnętrznych. Badania dowodzą, że różnice w tych zasobach leżą u podstaw utrzymujących się w przestrzeni społeczno-ekonomicznej dysproporcji rozwojowych. Dzisiejsza polityka spójności, ukierunkowana przede wszystkim na proces wyrównywania szans rozwojowych, stanęła przed kolejnym wyzwaniem – określenia najlepszej kombinacji tradycyjnych i nowych (intelektualnych) czynników rozwoju na obszarach charakteryzujących się wyraźnym dystansem rozwojowym. Celem niniejszego artykułu jest wskazanie głównych kierunków rozwoju oraz wyzwań stojących przed województwami Polski Wschodniej w obliczu zmian w polityce spójności Unii Europejskiej na lata 2014–2020.