Kino wielojęzyczne jako pole komunikacji międzykulturowej - Teresa Rutkowska (Kwartalnik Filmowy)
We współczesnej refleksji filmoznawczej skierowanej na kwestie globalizacji,  transkulturowości i transnarodowości kina przewija się problem kina wielojęzycznego. Język, jakim posługują się bohaterowie filmu, ma swą funkcję nie tylko jako znacznik narodowej prznależności dzieła i nośnik znaczeń popychających fabułę do przodu. Jest też elementem tożsamości postaci, ich przynależności społecznej i kulturowej, z całym bagażem znaczeń symbolicznych. Chris Wahl postrzega kino wielojęzyczne (polyglot cinema) jako szczególny gatunek filmowy wraz z takimi podgatunkami jak: episode film, globalisation film, immigrant film, colonial film i existential film. Przypisuje temu gatunkowi szczególne znaczenie, ponieważ odnosi się on do dosłownego i metaforycznego znaczenia granic w obecnym świecie i komunikacji międzyludzkiej. Odwołując się do tych rozważań, autorka dokonuje analizy między innymi takich filmów, jak Pogarda (Le Mépris, 1963) Jean-Luca Godarda, Między słowami (Lost in Translation, 2003) Sofii Coppoli, Babel (2006) Alejandro Gonzáleza Iñárritu czy Kukułka (The Cuckoo, 2002) Aleksandra Rogożkina, próbując wskazać istotne funkcje artystyczne tego rodzaju „pomieszania języków”.