Steven Spielberg. Kino autobiograficznych metafor - Krzysztof Kozłowski (Kwartalnik Filmowy)
Motyw stawania się dorosłym jest autobiograficzną dominantą w wielu filmach Stevena Spielberga. Kozłowski zauważa, że przybiera ona bardzo różnorodne postaci, i podejmuje się ich przeanalizowania. Szczególną uwagę autor poświęca następującym filmom Spielberga: Pojedynek na szosie (1971), Szczęki (1975), Wojna światów (2005), Złap mnie, jeśli potrafisz (2002) oraz Kolor purpury (1985). Przywołując rezultaty badań Wernera Faulsticha i odnosząc się także do innych filmów Spielberga, Kozłowski stawia tezę, że stosowanie przez reżysera pod rozmaitymi postaciami motywu stawania się dorosłym prowadzi do zbudowania kina autobiograficznych metafor. Oznacza to, że widzowie zostają postawieni przed koniecznością poszukiwania w filmie metaforycznego poziomu znaczeń i ich dekodowania. Skupianie się wyłącznie na znaczeniach „powierzchniowych” zubaża bowiem odbiór tych filmów i nie pozwala wyjść poza ich interpretację w kontekście komercyjnego kina głównego nurtu.